Cała Biblia jest księga miłości Boga do swojego ludu

Cała Biblia jest księga miłości Boga do swojego ludu. Pan Bóg na początku stwarza mężczyznę i kobietę, aby stanowili jedno. Pomimo niewierności człowieka względem Boga instytucja małżeństwa i rodziny jest przez Boga nieustannie chroniona i ukazywana jako wzór i przykład relacji, jakie Pan Bóg pragnie mieć ze swoim ludem. Za pomocą poetyckich słów proroków, w psalmach oraz poprzez dzieje patriarchów i całego Izraela oraz zawierając przymierze na Górze Synaj Bóg chce zgromadzić przy sobie lud doskonały.

Za wzór relacji, jakie pragnie mieć z Izraelem Bóg ukazuje najgłębsze relacje ludzkiego serca, które jest źródłem ludzkiego życia i jak zapowiedział Jezus mieszkaniem Ducha Świętego. Bóg wie, że najpiękniejsze i najgłębsze relacje, jakie człowiek może rozwinąć rozkwitają na łonie rodziny. Miłość pomiędzy mężczyzną i kobietą jest jak poezja. Liryczna księga Biblii opiewająca miłość dwojga nosi tytuł „Pieśń nad pieśniami” i może być również odczytywana jako obraz miłości Chrystusa do Kościoła albo poszczególnej ludzkiej duszy. Już sam jej tytuł sugeruje jak rodzące się uczucia zakochania wysoko wynoszą ducha ludzkiego. Święta Rodzina z Nazaretu jest wzorem doskonałych, czystych relacji i „Najpiękniejszym obrazem ukazanym światu” W czasach biblijnych religia, prawo, historia, wartości etyczne oraz wychowanie stanowiły razem nierozłączną jedność. Prawo pisane Torah wraz z prawem przekazywanym ustnie z pokolenia na pokolenie Mishna były podstawą życia dla izraelskiego ludu Autor księgi Syracha ukazuje dziecko jako autentyczną wartość dla jego rodziców. To ono upamiętnia imię i obdarza radością swoich rodziców. Dziecko jest szczególnym darem Boga, Już Ewa wychwalała Boga za urodzenie swego pierwszego syna Kaina. Dziecko otrzymawszy w rodzinie dar życia w rodzinie również otrzymuje dar wychowania, celowi temu to jest dobremu wychowaniu śluzą pouczenia zawarte w księgach sapiencjalnych.

Obowiązek wychowania spoczywa na rodzicach, ojciec i matka stają się w domu rodzinnym autentycznymi nauczycielami. Odpowiedzialność za wychowanie dzieci ponoszą oboje rodzice, zasadniczo jednak to ojciec występuje jako nauczyciel. Matka była tą, której zadaniem było czuwać nad wiarą dzieci Z określenia Maryi mianem Matki Syna Bożego wypływa określenia Jej mianem Naszej Matki, co jest konsekwencją słów Jezusa Chrystusa wypowiedzianych na krzyżu, do św. Jana: „Kobieto, oto Twój syn. Następnie rzekł do ucznia: Oto Matka twoja. I od tej godziny uczeń przyjął Ją do siebie”(J 19, 26). W momencie męki krzyżowej troska Jezusa o swoją Matkę zostaję wypowiedziana w ten sposób, że jej macierzyństwo względem Jezusa zostaje wzbogacone ustanowienie jej Matką dla ludzi. Matka Boża znajdując się w bezpośrednim zasięgu tajemnicy odkupienia człowieka, zostaje niejako ogarnięta tą tajemnicą jest dana każdemu i wszystkim jako Matka. Chociaż tym uczniem, człowiekiem u stóp krzyża jest Jan, umiłowany uczeń Jezusa, Sobór Watykański II naucza, że Matka Boża jest Matką wszystkich ludzi i jest złączona z wszystkimi ludźmi.

W ekonomii zbawienia sprawowanej mocą i działaniem Ducha Świętego możemy zauważyć szczególne połączenie pomiędzy momentem Wcielenia Słowa, momentem Odkupienia a momentem narodzin Kościoła. Osobą łącząca te wszystkie momenty jest właśnie Maryja. We wszystkich tych przypadkach jej obecność ukazuje drogę narodzin z Ducha. W pierwszym momencie to, co się w niej poczęło jest z Ducha Świętego.

Święta Rodzina doskonałym wzorem jedności

Ukryte życie Pana Jezusa w Nazarecie, Jego wzrastanie i wychowanie w Świętej Rodzinie niewątpliwie wywarło wpływ na Jego osobowość, kulturę, sposób życia, nauczanie. Pan Jezus przekazując swoją naukę uczniom i innym ludziom posługiwał się obrazami zaczerpniętymi z codzienności życia rodzinnego (przykłady, przypowieści ). Przede wszystkim Jezus przekazywał ludziom naukę Ojca z Nieba. Ale jego osobowość , język, kultura została ukształtowana w Nazarecie w dużej mierze przez rodziców.

Można postawić pytania: Na ile ziemscy rodzice Pana Jezusa, Maryja i św Józef mieli wpływ na osobowość, mądrość, mentalność Pana Jezusa ? Na ile ich wzór, wzór ich codziennego życia, ich przywiązanie i oddanie Bogu, ich miłość do Boga, życie w posłuszeństwie Bogu oraz wzajemnie zjednoczenie w communio caritatis, miało wpływ i przełożyło się na to dzieło, które założył Jezus Chrystus a którym jest Kościół święty? Na ile Święta Rodzina z Nazaretu powinna być w Kościele odczytana jako przykład, inspiracja i wzór?

Na ile my Jego owce (owce za które oddał życie ). Od których Pan wymaga miłości do Boga i siebie nawzajem. Od których Pan wymaga wzajemnego przebaczania sobie każdego dnia. Od których Pan wymaga doskonałości. My którzy mamy być świeci bo Bóg jest święty powinniśmy naśladować Swiętą Rodzinę z Nazaretu ?

Święta Rodzina doskonałym wzorem jedności

„I stworzył Bóg ludzi na swój obraz; na obraz Boży ich stworzył. Stworzył ich jako mężczyznę i kobietę.”. Tymi łowami rozpoczyna się historia człowieka na ziemi wpleciona w siedmiodniowy cykl stworzenia świata. Pan Jezus przypomina o tej prawdzie mówiąc do faryzeuszy: „ Czy nie czytaliście, że na początku Stwórca stworzył ich mężczyzną i kobietą (…) Z tego powodu mężczyzna opuści ojca i matkę i połączy się ze swoją żoną. I staną się dwoje jednym ciałem. I tak już nie są dwoje, ale jedno ciało. Tego wiec, co Bóg złączył człowiek niech nie rozdziela!”

W Piśmie Świętym Bóg rozpoczyna swój plan względem człowieka we wspólnocie mężczyzny i kobiety. Od samego początku tak wygląda w pełni doskonała forma egzystencji człowieka na ziemi. Dwie płcie, które się wzajemnie uzupełniają i razem tworzą jedno ciało. Pan Jezus tę prawdę podaje faryzeuszom jako normę postępowania jako zamysł Boży względem małżeństwa mężczyzny i kobiety. Święta Rodzina wpisuje się w ten odwieczny zamysł Boży. Sługa Boży ks. Jan Berthier MS, założyciel Zgromadzenia Misjonarzy Świętej Rodziny opisuje Święta Rodzinę jako: „Niezrównany wzór cnót i doskonałości dla wszystkich ludzi” jako: "Najpiękniejszy obraz ukazany światu".

Idąc za słowami Św. Pawła, który w Liście do Efezjan małżeństwo mężczyzny i kobiety podaje jako wzór Miłości Chrystusa i Jego Kościoła oraz słowami pięknego hymnu z Apokalipsy św. Jana:

„ Cieszmy się i radujmy,
i oddajmy Mu chwałę,
Bo nadeszły zaślubiny Baranka
I Jego Oblubienica jest już gotowa.
Ubrano ją w lśniący czysty bisior, A tym bisiorem są sprawiedliwe czyny, świętych”

Autor Apokalipsy w swojej wizji jeszcze dobitniej i z mocą potwierdza porównanie stosunku Chrystus - Kościół do zaślubin Oblubieńca i Oblubienicy. Możemy, bez obaw ukazać Święta Rodzinę jako doskonały wzór nie tylko dla małżonków, ale również dla całego Kościoła, który ma być tak zjednoczony ze swoim Oblubieńcem jak mąż z żoną i tworzyć doskonałą jedność, o którą do Ojca modlił się Jezus: „ …strzeż ich w imię Twoje, które mi dałeś, aby byli jedno jak my”.

Ojciec Święty Jan Paweł II nawiązując do tego wezwania Pana Jezusa encyklice wyrażającej jego troskę o jedność Kościoła nadał tytuł „ Ut unum sint”, Co oznacza, Aby byli jedno.

Można też odwołać się do słów Św. Jana Eudesa (1601 -1680), apostoła kultu do Najświętszego Serca, który powiedział o Świętej Rodzinie, że wszyscy troje stanowią „jedno serce”: „Skoro o pierwszych chrześcijanach powiedziano, że byli jednego serca i jednej duszy, to o ileż bardziej można powiedzieć o Błogosławionej Pannie i jej Oblubieńcu, że mieli jedną duszę i jedno serce poprzez świętą więź miłości i miłosierdzia. Stałe jest, więc przekonanie (i pewne), że Józef ma jedno serce z Maryją w wyniku, czego można powiedzieć, że Maryja mając jedno serce z Jezusem miała zarazem jedno serce z Jezusem i Józefem”. Tak jak można powiedzieć, iż Jezus, Maryja i Józef stanowią „jedno serce w troje”.

Sesja: „Polska wczoraj i dziś w Europie”.

W liturgiczne wspomnienie Św. Pięciu Braci Męczenników w dniu 13 listopada w Kazimierzu Biskupim miała miejsce sesja naukowa pt. „Polska w Europie wczoraj i dziś.” Przybyło wielu zacnych gości z różnych ośrodków naukowych w Polsce. Przede wszystkim z PAN i UAM.

Podczas wystąpień przedstawione zostały a raczej przypomniane dobrze nam znane

sylwetki kilku świętych związanych z najdawniejszymi dziejami Kościoła w Polsce. Ks. Prof. dr hab. Paweł Bortkiewicz TChr przygotował referat pt. ”Św. Pięciu Braci Męczennicy - patroni duchowego oblicza Europy”. Zwrócił w nim uwagę na ich sposób życia i to, kim byli jako ciągle aktualny wzór dla współczesnych Europejczyków. Ukazał nam i umiłowanie życia klasztornego, wspólnotowego a jednocześnie zanurzonego w „złotej”, płodnej samotności oraz ich gotowość głoszenia misji dla Jezusa Chrystusa.. Posłuszeństwo Kościołowi Ich męczeńska śmierć są świadectwem gotowości poświęcenia życia dla Jezusa Chrystusa.

W drugim referacie Prof. dr hab. Henryk Samsonowicz przybliżył słuchaczom postać

Św. Wojciecha i ukazał go jako patrona jednoczącej się Europy. W swoim wystąpieniu zarysował szerokie tło oraz kontekst życia społecznego i politycznego Europy na początku IX wieku. Ciekawa postać św. Wojciecha Czecha, który w Polsce spędził tylko kilka miesięcy a dzięki swoim zasługom dla Kościoła Chrystusowego na naszych ziemiach został ogłoszony Głównym Patronem Polski. To wielki paradoks Wiary i ofiary, jakim jest męczeństwo.

Aby słuchanie referatów nie było zbytnio nużące jako przerywnik młodzież gimnazjalna z Kazimierza Biskupiego zaprezentowała nam przygotowaną przez siebie prezentację pt.: ”Skarby Kazimierza Biskupiego”. Za którą otrzymała III miejsce w Ogólnopolskim konkursie w Warszawie. Zaprezentowała nam to, co jest najcenniejsze w Kazimierzu Biskupim i z czego jest dumna.

Po krótkiej przerwie miały miejsce jeszcze dwa referaty. Wystąpienie Prof. dr, hab. Przemysława Urbańczyka z PAN o Św. Brunonie z Kwerfurtu ukazanym jako patronie stosunków polsko- niemieckich, które juŜ za czasów świętego wcale nie były łatwe oraz wykład Prof. dr hab. Tomasza Jasińskiego pt. „Św. Stanisław patron niepoprawnych politycznie” był to pełen pasji historycznej, dociekania do prawdy referat. Prof. Jasiński z wnikliwością dobrego historyka ukazał nam jak wiele pytań a nawet kontrowersji wzbudzała i nadal wzbudza męczeńska śmierć św. Stanisława, co było jej przyczyną, jaka była postawa świętego względem króla Bolesława Śmiałego? Oraz inne pytania wciąż pobudzają do dyskusji. I co więcej, jak wydarzenie z przed przeszło 900 lat nadal oddziałuje na czasy nam współczesne.

Po tych interesujących referatach miał miejsce panel dyskusyjny. Spotkanie zakończyło się wspólnym obiadem w Wyższym Seminarium Duchownym Misjonarzy Świętej Rodziny.

Modlitwa za rodziny

Święta Rodzino – wspomagaj nas.

Święta Rodzino z Nazaretu proszę Cię w intencji wszystkich rodzin, szczególnie tych które przechodzą kryzysy i są w przeróżny sposób zagrożone. Otocz je wszystkie swoją przemożna opieką. Udziel im swoich łask oraz wytrwałości w przysiędze małżeńskiej aż do śmierci a wszelkie trudności jakie pojawiają się na ich drogach życia niech z Bożą i Twoją pomocą przezwyciężają. Umacniaj we wszystkich rodzinach miłość i zgodę. Niech wiedzione Twoim wzorem wzrastają w cnotach i darach Ducha Świętego. I jak w Waszej rodzinie wzrastał Bóg tak niech we wszystkich rodzinach pomnaża się i wzrasta obecność Bożą.

Święta Rodzino, błogosław im i prowadź wszystkie rodziny do Nieba !

Amen.

Święta Rodzino – wspomagaj nas!

Bł. Mario i Luigi Quattrocchii – módlcie się za nami!

Bł. Zélie i Louisie Martin – módlcie się za nami!

Bł. Lauro Vicuna – módl się za nami!

Święta Rodzina z Nazaretu jest niezrównanym wzorem i modelem dla wszystkich innych rodzin.

Pod każdym względem jest ona tym uniwersytetem miłości, wzajemnego zjednoczenia, pobożności, wszelkich cnót, życia miłego Bogu oraz cnót życia rodzinnego. Święta Rodzina to wzór życia w doskonałej communio caritatis, życie w bliskości i obecności Boga i podporządkowanie się Jego świętej woli.

Dlatego i co więcej Święta Rodzina z Nazaretu jest doskonałym wzorem dla całego Kościoła. Jest wzorem takiego ludzkiego zjednoczenia o które prosił Jezus Chrystus Ojca w Niebie „Aby wszyscy stanowili jedno”